“witte wieven”

 

           

   

            der bint weer witte wieven

            in lange sliertn vlieg ze

            wied weg aover de heide

            veurbie de schaop'mweide

            's achternaomiddags

            riest zie op uut  't ven

            sliert um de bargen

            en barkies hen

            ie vuult heur iele sluiern

            ai 's nachens loopt te kuiern

            en stoa ie doar stille en luustert

            dan heur ie hoe zie fluustert

            smiesterige smoessies

            en aorege babbelegoechies

            maar gif de zunne weer wat licht

            of is het weer wat griendereg

            dan fladdert zie weer vlugge

            naor 't vennechien terugge

            en slaopt et klökkien rond

            onder de gölffies op de zwatte grond

 

         diet de ridder-meijer